***ترجمه شده توسط سجاد***
***arsses@gmail.com***
قسمت 40
چی؟ همسر چان داره قصرو ترک میکنه؟
اون برای تعطیلات از قصر خارج میشه؟
بله، بانوی من.‏
ملکه خون ای برای اقامت ایشون در نظر گرفتن.‏
که این طور...‏
همتون باید بدونین که در حضور علیاحضرت...‏
‏... نباید حرفای بیهوده بزنین و با جونتون مراقب ایشون باشین.‏ شنیدین چی گفتم؟
ـ بله بانوی من.‏ ـ حالا برین به کاراتون برسین.‏
بله، بانوی من.‏
ـ بانوی من.‏ ـ پس بانو...‏
ایشون اونجا ساکن شدن.‏
ـ دیگه کافیه. من خودم انجامش میدم.‏ ـ بله؟ بله، بانوی من.‏
همتون میتونین برین.‏
من یه درخواست مهم از بانو ملکه دارم.‏
شما میخواین برین به تعطیلات؟
بله، شما از من پرسیده بودین که من بعد از تولد بچه میخوام برم تعطیلات.‏
درسته، من گفته بودم.‏
من اینو گفتم چون که اوضاع قصر آشفته بود...‏
‏... و شما نیاز داشتید که تو آرامش، استراحت کنید.‏
اما چرا این طور ناگهانی درخواست کردین؟
از چیزی ناراحتین؟
ـ این طور نیست.‏ ـ خوبه.‏
پس چی شده؟
بانو هان اونجایی؟
ـ بله بانوی من!‏ ـ میخوام امپراتور رو ببینم، آماده بشین.‏
اه... چطور؟ شما همسر چان رو به تعطیلات فرستادین؟
بله عالیجناب.‏
لطفا منو به خاطر این که اطلاع ندادم ببخشین.‏
ولی چرا ناگهانی؟
ملکه!‏
همسر چان حتی بعد از تولد شاهزاده سخت کار کردن.‏
احساس کردم که ایشون نمیتونن تو قصر با آرامش، استراحت کنن.‏
واقعا؟ این طور فکر میکنی، ملکه؟
بله...‏
درک میکنم.‏
اما با این مشکلی که تو پایتخته...‏
‏... من نگران سلامتی اونم.‏
لطفا نگران نباشین، عالیجناب.‏ من برای امنیت ایشون محافظ فرستادم.‏
مطمئنم که ایشون حالشون خوبه.‏
بانوی من، در مورد اون مطمئنید؟
شما حتی نمیدونید که همسر چان برای چی مخواست قصرو ترک کنه.‏
ایشون این طوری نیستن.‏ ایشون حتما دلیل خوبی دارن.‏
ما باید صبور باشیم و به ایشون اعتماد کنیم.‏
بانوی من.‏ من از این موضوع تعجب میکنم.‏
ـ ایشون همیشه میگفتن که هیچ تعطیلاتی نخواهند داشت.‏ ـ میدونم. این واقعا خسته کنندست.‏
پس شما هم چیزی نمیدونین؟
من از ایشون پرسیدم، ولی ایشون هیچ چی به من نگفتن!‏
شما نمی ترسین؟ اشراف این روزا کشته میشن!‏
ـ من از بیرون قصر میترسم!‏ ـ آه... چی... چی شده؟
اینجا یه جسده!‏ این یه گربه مردست!‏
نگران نباشین!‏ اونجا رو تمیز کن!‏ حالا!‏
ـ بله.‏ ـ بندازش بیرون.‏
بانوی من.‏
ـ یه اتفاق وحشتناک افتاده!‏ ـ چی شده؟ این دفعه یه سگ مرده پیدا کردین؟
والاحضرت... والاحضرت نیستن.‏
ـ چی؟ ـ چی؟
بانوی من!‏
ـ برو بیرون دنبال بانو بگرد!‏ برو!‏ ـ بله.‏
منو ببخشید بانو بونگ!‏ من زود برمیگردم.‏
مردم دارن تو پایتخت کشته میشن!‏ شما کجا رفتین، بانوی من؟
شما به زودی منو روانه قبر میکنین!‏
چی کار کنم؟
ـ برین دنبال بانو!‏ بله، بانوی من.‏
ـ چهار نفر از شما با من بیاین!‏ ـ بله!‏
ـ که این طور؟ اون قصرو ترک کرده؟ ـ بله.‏
ما دیدیم که گارد سلطنتی از اونجا محافظت میکنن.‏
ـ برید و بیشتر بدونید.‏ ـ بله.‏
تو واقعا قابل ستایشی!‏ من فردا برمیگردم، پس نگران نباش!‏
تو میخوای برگردی؟ بسه دیگه!‏
پسر، اون میخواد من برگردم!‏ تو کی هستی که جلوی منو بگیری؟
شما میاین اینجا و من باید پولشو بدم!‏
اگه میخواین بیاین اینجا،‏ خوب از پولای خودتون استفاده کنین!‏
یونگ دال، اونجارو ببین...‏
این موضوعو عوض نمیکنه.‏ دوباره برنگردین!‏
ساکت شو!‏
زنی که اونجاست...‏ شبیه والاحضرته.‏
بله؟
خانم سولهی داخلن؟
عجب چیزایی میبینم چون که من مستم.‏
این زن شبیه دونگ ییه که تو دفتر موسیقی کار میکنه!‏
آقا، من فکر میکنم که ایشون...!‏
چی؟
خودشه!‏
والاحضرت اینجا چی کار میکنن؟
چرا؟ چی...‏
بانوی من، شما با این لباسا اینجا چی کار میکنین؟
متاسفم شما رو غافلگیر کردم،‏ ولی من باید چیزی رو پیدا کنم.‏
اون در مورد قتل های پایتخته؟
من در اون باره نگران بودم.‏
مردم میگن که این کار گروه شمشیرزنانه.‏
این چیزیه که من میخوام پیداش کنم.‏
من باید بدونم که چرا این اتفاق افتاده،‏
‏... و کی داره برای گروه شمشیرزنان پاپوش درست میکنه.‏
هر جا هستی بیرون بیا!‏ ***arsses@gmail.com***
ـ روستای برده ها؟ ـ بله بانوی من.‏
گروه شمشیرزنان دستوراتشونو...‏
‏...از روستای برده ها میگیرن.‏ جایی که رئیسشون مستقره.‏
اونجا یه پل چوبی قدیمی هست.‏
اگه گروه شمشیرزنان واقعا دوباره تشکیل شده،‏
ما اونجا چیزایی پیدا خواهیم کرد.‏
ـ بانوی من!‏ ـ شما به چی فکر میکنین؟
ملکه کسیه که اونو فرستاده؟
بله، و عالیجناب در این مورد چیزی نمیدونستن.‏
ولی، یه چیزی عجیبه.‏
ایشون گفتن که خروجشون به خاطر ناخوشیه.‏
اما هیچ داروی تقویتی به تازگی به قصرشون فرستاده نشده.‏
پس ایشون حتی به عالیجناب اطلاع ندادن و با عجله قصرو ترک کردن؟!‏
یونگ سان، تو باید در این مورد اطلاعات بیشتر کسب کنی.‏
و بانو چو، تو هم باید به فرماندار خبر بدی.‏
به اونا بگین من میخوام باهاشون ملاقات کنم.‏
بله، بانوی من.‏
چی کار میکنی همسر چان؟ چرا قصرو ترک کردی؟
این ور...!‏
تو کی هس...؟ والاحضرت!‏
ـ بانو چرا آخه این با این لباسا اینجوری اومدین؟ ـ غافلگیر شدین، نه؟
بانوی من!‏
شما میخواستین با این طرز لباس پوشیدن برین به قمار خونه ای...‏
‏...که بازرگانای چانگ اونجا رفت و آمد میکنن؟
بله، اگه معنی علامت های دست اعداده‏...‏
‏...پس بازرگانای چانگ در موردش بیشتر میدونن.‏
یه گیسانگ گفت که...‏
اینجا محبوب ترین قمارخونه بین بازرگانای چانگه.‏
پس بانو، من میرم و پرس و جو میکنم.‏ شما نباید با این وضع...‏
نگران نباشین.‏ من به عنوان ندیمه مترجم شیم وون تاک اینجام.‏
کی منو با این لباسا میشناسه؟
ـ اما هنوزم...‏ ـ آقا!‏
با این حال اینجا خطرناکه...‏
چه اتفاقی ممکنه براتون بیفته وقتی که تنهایین؟
من باید کمکتون کنم چون که شما همیشه خودتونو به دردسر میندازین!‏
اوه... بانو، شما چطور میتونین این حرفو بزنین؟ این درست نیست!‏
پس بریم.‏
اما بانوی من...!‏
من چطور مراقب همه چی باشم وقتی که دارم وانمود میکنم که یه مترجمم...‏
اوه خدای من...‏ من نمیدونستم که این همه بازرگان چانگ تو پایتختن!‏
شنیدم که بازرگانای چانگ برای قمار بازی اینجا میان.‏
چه اونا از چوسان باشن یا از چانگ،‏ همه مردا عاشق قمارن.‏
یکی از اینایی که اینجان باید معنی اعدادو بدونه.‏
بله، همین طوره.‏ بریم و یکی یکی بپرسیم.‏
بریم.‏
صبر کن...!‏
ـ شما پول زیادی از دست دادین؟ ـ چی؟
ـ شاید شما به استراحت نیاز داشته باشین...‏ ـ گم شو... گم شو... گم شو. بازیو شروع کن!‏
ـ بهش بگو مهره رو عوض کنه.‏ ـ چی؟
از این راه امتحان کنین.‏
آره...‏ کاملا حق با توست.‏
ـ بانوی من شما چطوری...؟ ـ من اینو وقتی برده بودم یاد گرفتم.‏
بله؟ شما قمار یاد گرفتین؟
حالا ازش بپرسن.‏
ـ میتونم چیزی بپرسم؟ ـ چی رو؟
ـ همه اینجان؟ بله، آقا.‏
پیرمردا دارن اون تو ناله میکنن!‏
ارباب، چطور جانگ میو یول جرات میکنه به وسیله یه زن جوان با ما قرار ملاقات بزاره؟
ـ چطور این طوری شده؟ ـ ارباب داره چه اتفاقی می افته؟
لطفا برای این که همتونو منتظر گذاشتم منو ببخشین.‏
لطفا این اشتباه منو ببخشید...‏
‏... به خاطر دعوت شما توی این ساعت شب.‏
خوب چی شده؟
دلیلت برای دعوت ما...؟
این من نبودم که شما رو دعوت کردم، قربان.‏
بیاید داخل.‏
مدت طولانیی هم رو ندیدیم.‏
من کسیم که شما رو دعوت کرده.‏
فکر کردم که هیچ کدوم از شما نمیدونین قصر من کجاست.‏
شما منو مجبور کردین که دعوتتون کنم.‏
والاحضرت...!‏
اما نگران نباشید، مشاور.‏
سیاست قدرت اینو داره که پدر کشته ها رو متحد کنه،‏
‏... و مردی که از پشت خنجر خورده رو بخندونه.‏
چطور پیش رفت؟
اون هیچ چی نمیدونست بانوی من.‏
اون گفت اونا فقط عددن، نه بیشتر.‏
باور نمیکنم هیچ کدوم از تاجرای چانگ معنی علامتای دست رو نمیدونن!‏
منو ببخشین، بانوی من.‏
ولی ممکنه که ما در مورد عدد بودن اونا اشتباه کردیم.‏
نه، من مطمئنم که در اون مورد حق با توئه.‏
تنها چیزی که ما نمیدونیم معنی اون اعداده.‏
بانوی من.‏
من در عجبم که ارباب جانگ ایک هون با اون اعداد چی میخواست بگه؟
پدرم میگفت که میتونه کار حزب جنوبی باشه.‏
فرمانده سئو به خوبی در موردش بهم گفت.‏
ولی چه کی از حزب جنوبی میتونه مقصر باشه؟
ـ بانوی من، شاید ما باید رهاش کنیم...‏ ـ نه.‏
من نمیتونم تسلیم شم.‏
اگه این پیغام این بود که ارباب جانگ سعی کرد...‏
حتی موقعی که مرگ بالا سرش بود بگه،‏ پس باید خیلی مهم باشه.‏
برای همینه که نمیتونم رهاش کنم.‏ من میدونم که معنی این کار چیه!‏
بانوی من!‏
ـ والاحضرت برگشتند!‏ ـ چی؟
بانوی من! ... بانوی من!‏ بانوی من، چه اتفاقی افتاده؟
چرا این کارو کردین؟
متاسفم، بانو بونگ.‏ من شما رو نگران کردم.‏
نه این طور نیست.‏ خوشحالم که سلامت برگشتین.‏
بانو بونگ...‏
بهتره برید داخل.‏ عالیجناب امپراتور منتظر شما هستند!‏
عالیجناب؟
اونا گفتن که اون میخواست قدم بزنه، ولی داره دیر میشه.‏
میرم ببینم ایشون کجان، عالیجناب.‏
خیلی خوب، برید.‏
عالیجناب، والاحضرت اینجان.‏
ـ دونگ یی!‏ ـ عالیجناب!‏
چرا اومدین اینجا، عالیجناب؟
بعد از این که بازرسی مخفی من از پایتخت تموم شد،
خواستم تا تو رو ببینم.‏
لطفا منو به خاطر رفتن بدون اطلاع ببخشین.‏
شما نگران من بودین؟
نگران بابت...؟ واقعا داری اینو ازم میپرسی؟
من نگران ناخوشی تو بودم!‏
ولی تو اینجا...‏ شب میری قدم بزنی!‏
لطفا منو ببخشین، عالیجناب.‏ من کمی هوای تازه میخواستم.‏
به هر حال،‏
منه احمق فکر میکردم که تو وقتی از قصر بیرون بری در آرامش استراحت میکنی.‏
عالیجناب!‏
اما به خاطر من، تو باید مراقب خودت باشی.‏
تو پایتخت هرج و مرجه.‏
من نمیتونم راحت باشم وقتی میدونم بیرون قصری.‏
حالا که اینجایی، به نظر رنگ پریده میای!‏
ـ تو واقعا ناخوشی؟ ـ نه، عالیجناب!‏
ـ من خوبم.‏ ـ نه، تو راحت به نظر نمیرسی!‏
اگه من راهی بلد بودم،‏ شمارو اینجور وقتا برمیگردوندم.‏
اما از اونجایی که میگن آب اینجا برای تو خوبه،‏
من برمیگردم و تو رو تنها میزارم.‏
پس وقتی که برگشتی،‏
تو باید چهره بشاش و لبخندتو دوباره به من نشون بدی.‏
من از لبخند تو انرژی میگیرم،‏ میفهمی؟
بله، عالیجناب،‏ کاملا متوجهم.‏
وقتی به قصر برگردم،‏ شما فقط چهره بشاش و خندون منو میبینین.‏
خوبه...‏
ـ از امنیت اینجا مطمئن بشید.‏ ـ بله عالیجناب.‏
جو پایتخت اصلا خوب نیست.‏
دفتر شهربانی میگفت...‏
قتل کار گروه شمشیرزنانه.‏
اونا دوباره گروهشونو برای ارتکاب همین جرم تشکیل دادن؟
حالا از نیمه شب گذشته.‏
نمیتونه کار گروه شمشیرزنان باشه.‏ این نمیتونه باشه.‏
***arsses@gmail.com***
سربند قرمز...‏ این یه فراخوانه!‏
این گروه شمشیرزنانه!‏
گروه شمشیرزنان دوباره جمع شدن.‏
پس وقتی که برگشتی،‏
تو باید چهره بشاش و لبخندتو دوباره به من نشون بدی.‏
درسته، من همین کارو میکنم.‏
من این کارو برای سرورم انجام میدم.‏ دوباره هیچ کس نباید ناجوانمردانه کشته بشه!‏
دونگ یی...!‏
شما میخواین من محل همسر چان رو پیدا کنم؟
درسته.‏ جایی رو که ایشون اونجان پیدا کن و اینکه اونجا چی کار میکنه...‏
ایشون تو خونه عموی ملکه در جیدانگ هستن.‏
من قبلا در مورد ایشون تحقیق کردم.‏
اولین کاری که من وقتی به پایتخت برگشتم انجام دادم این بود که...‏
‏... در مورد همسر چان و پیروانش تحقیق کردم.‏
ایشون بزرگترین دشمن بانو هستن، مگه نه؟
وظیفه من اینه که دشمنان بانو رو از بین ببرم.‏
بنابراین نگران هیچ چی نباشید، بانوی من.‏
همه پیروان شما به زودی باز خواهند گشت،‏
و دشمنان شما در قصر به زودی ناپدید خواهند شد.‏
من در مورد شما اشتباه نکردم.‏
اون چه که ازتون خواستم رو انجام دادین؟
چیزی رو که شما از من خواستید برام دشواره.‏
بانو ملکه میدونن که...‏
بانو ملکه در حال حاضر گذشته رو فراموش کردن.‏
فکر کردم که اینو بهتون گفتم.‏
ولی با این حال من نمیتونم...‏
به نظر میرسه که شما دچار سوء تفاهم شدین.‏
بانو یون، این به دستوره.‏ کاری که باید بکنید اینه که بگید چشم و اطاعت کنید.‏
فهمیدید؟
دفعه بعد، انتظار دارم جواب بهتری بدید.‏
پس بریم.‏
بانوی من...!‏
بانوی من، واقعا ما باید برای بانو جانگ و بانو چو جاسوسی کنیم؟
چ... چی؟ چیکار میخوای بکنی؟
اگه این چیزیه که ایشون میخوان،‏ ما باید اطاعت کنیم.‏
ولی آخه ما چطور میتونیم همه داراییمونو بدیم.‏
ثروت همیشه میتونه دوباره جمع بشه.‏
اگه این چیزی باشه که مارو به پایتخت برگردونه، آره...‏
بعد از اون هر چی که بخوام به دست میارم.‏
ـ خدای من!‏ ـ مادر، این آخرین نبرده.‏
ما باید همه چیزمونو به خطر بندازیم تا دوباره همه چیز به دست بیاریم.‏
ما باید همه چیزو به عقب برگردونیم.‏
هی جائه!‏
ببخشم؟ داراییمو ببخشم؟
منظورت اینه که من همه ثروتمو ببخشم...‏
‏... برای کمک به برده ها و قحطی زده ها و رعیت؟
بله، منظورم همین بود!‏
اون گفت این شمارو به پایتخت برمیگردونه!‏
ـ پدر!‏ ـ پس اجازه بدید این کارو بکنن.‏
چی؟
آخه سرورم، میخواین فقط سبزیجات بخورین.‏ شما عقلتونو از دست دادین؟
ثروتمونو ببخشیم؟ چطوری زندگی کنیم؟
آه... آخه مادر!‏ با قدرت ثروت هم میاد.‏
هممون باید به پایتخت برگردیم و دوباره قدرتو به چنگ بیاریم!‏
پسریه احمق!‏ چطور میخواین قدرتو به چنگ بیارین؟
شما نه هیچ قدرتی دارین و حالا حتی هیچ پولی هم نمیتونید داشته باشین!
حق با توئه عزیزم.‏ همین طوره.‏
ـ وافعا؟ پس من میتونم... ـ فقط نصفشو بهشون بده.‏
بله؟
ما نصفشو بهشون میدیم و به پایتخت برمیگردیم...‏
ـ پس من چی پدر؟ ـ تو هنوز جوونی!‏
شما واقعا چیزید...‏
پدرای دیگه زندگیشونو برای پسراشون میدن!‏
چطور میتونید این کارو با من بکنین؟
تو در مورد چی حرف میزنی؟
پسرای دیگه خونشونو برای والدین بیمارشون میدن!‏
تو واقعا میخوای من با تو اینجا بشینم و هر روز، هر روز علف بخورم؟ اه ه ه ...‏
ما میخوایم همه قدرت و ثروتمونو از دست بدیم!‏
داریم چی کار میکنیم، سرورم؟
ـ فقط بمیر... بمیر...‏ ـ ای داد هویانگ! سرورم!‏
تقریبا وقتشه.‏
به زودی به پایتخت برمیگردم.‏
تقریبا وقتشه.‏
برادر،‏ یه کم دیگه صبر کن.‏
برادر وقتی که برگردی،‏ انتقام برادرم رو خواهم گرفت.‏
بانوی من!‏
ـ بانوی من! ـ خوب، تو اینجایی.‏
چرا دست خالی؟
افسر چا نامه ای برای من بهت نداد؟
نه، بانوی من!‏ افسر چا از شب گذشته که رفته هنوز سر کارش برنگشته.‏
ـ مطمئنی؟ بله.‏
اون بالاخره منو دیوونه میکنه!‏
وقتی که دنبالش میگردم هیچ وقت اینورا نیست!‏
هی... چان سو!‏ نه، این درست نیست.‏
افسر چا، قربان!‏
چه اتفاقی افتاده؟ ما دنبالت میگشتیم!‏
ـ چی شده؟ ـ رئیس دنبالت میگرده!‏
ـ نه... یه قتل دیگه اتفاق افتاده؟ ـ بله.‏
یه گزارش دیگه از شهربانی داشتیم.‏
این دفعه دیگه کیه؟
مشاور دوم و ...‏
‏... دستیار رئیس وزارت دارایی.‏
چطور این خبرو به عالیجناب بدم؟
اوه... تو اینجایی.‏
من میرم و این خبرو به اطلاع عالیجناب میرسونم.‏
منم با شما میام.‏
نجیب زادگان بیشتر کشته شدند.‏
خوب، چی کار کردی؟
چیزی در مورد گروه شمشیرزنان پیدا کردی؟
اونا دوباره گروه تشکیل دادن؟
چرا چیزی نمیگی؟ چیزی پیدا نکردی؟
بله، فرمانده.‏ من نتونستم چیزی پیدا کنم.‏
منو ببخشید، فرمانده.‏
پس اگه این کاره گروه شمشیرزنان نیست،
معنیش اینه که توطئه دیگه ایه؟
لطفا منو ببخشید فرمانده.‏
ولی من نمیتونم با دستای خودم اونارو در معرض خطر قرار بدم.‏
تو چی گفتی، برادر؟ گروه شمشیرزنان؟
این قتل ها کار گروه شمشیرزنانه؟
برادر!‏
من اینو با چشمای خودم دیدم.‏
اونا تو مخفیگاه کوهستانی جمع شده بودن.‏
اونا همون نشان ها و همون سبک مارو داشتند.‏
ولی گروه شمشیرزنان...‏
گروه شمشیرزنان رو پدرم سازماندهی کرد...‏
اونا مردمو نمیکشتن.‏ اونا حتی اشرافی که از دیگران سوء استفاده میکردن رو نمیکشتن.‏
بانوی من...!‏
من با اونا ملاقات خواهم کرد، بانوی من.‏
من میرم و از اونا میپرسم که اونا کین،‏ و چرا دارن این کارا رو میکن.‏
ـ برادر...‏ ـ شما فقط منتظر من بمونید و بانوی من نگران نباشین.‏
رئیس!‏
گادورا، دوست دوران کودکی دونگ یی
ـ جو پایتخت چطوریه؟ ـ اشراف حسابی از مرگ ترسیدن.‏
خیلی از اونا محافظ شخصی استخدام کردن و نیروهای حفاظتی شونو اضافه کردن.‏
برای اونا زندگی خیلی عزیزه!‏
در مورد شهربانی چی؟
به نظر میرسه فرماندار آدم باهوشیه.‏
به نظر میرسه که تو تحقیقاتشون به نتیجه نرسیدن.‏
این خیلیم غیر عادی نیست.‏
ـ مطمئن باشین که هیچ چی درز نکنه.‏ ـ بله، رئیس.‏
رئیس، هدف بعدی ما چیه؟
برای همین صداتون کردم.‏
ما باید هدفمونو عوض کنیم.‏
ـ هدفمونو عوض کنیم؟ ـ منظور شما اینه که تمومش کنیم؟
البته که نه.‏
نبرد ادمه داره، تا زمانی که همه اشراف تکه تکه بشن.‏
ـ اما هدف بعدی ما نجیب زاده نیست.‏ ـ نجیب زاده نیست؟
اون کسیه که بالاتر از این حرفاست.‏ کسی که هرج و مرج درست خواهد کرد.‏
این چیزیه که شما دنبالش هستین، بانوی من؟
ـ اونو بهم پس بده. من باید برم بیرون.‏ ـ بانوی من!‏
ـ بانو یونگ! ـ بانو بونگ همه چی رو بهم گفت.‏
گفت که داره چی میشه.‏
چرا شما با لباس مبدل تو خیابونای پایتخت پرسه میزنین؟
بانوی من، لطفا به ما بگین!‏ ما این کارو براتون انجام میدیم!‏
نمیتونم این کارو بکنم.‏
ـ این کاریه که من باید انجامش بدم.‏ ـ بانوی من!‏
ـ من شما رو به خطر نمیندازم.‏ ـ بانوی من!‏
بانوی من!‏
بهتون التماس میکنم.‏ وقتی که وقتش برسه همه چی رو بهتون میگم.‏
ولی حالا وقتش نیست.‏
ـ بهم اجازه بدین...‏ ـ ما با شما میایم.‏
بانو یونگ!‏
اگه شما نمیتونید چیزی به ما بگین، پس ما هم نمیپرسیم.‏
ولی لطفا بهمون اجازه بدین باهاتون بیایم.‏
نمیتونم.‏ من باید این کارو تنها انجامش بدم.‏
ـ بانوی من!‏ ـ بانوی من!‏
خواهش میکنم... بهتون التماس میکنم.‏
لطفا وانمود کنین که هیچ چی در این مورد نمیدونین.‏
ـ بانو یونگ...‏ ـ منو ببخشید، بانوی من.‏
بانو یونگ...!‏
اگه شما در مورد امنیت ما نگرانید،‏
پس چه دلیلی وجود داره که ما اجازه بدیم شما این کارو تنها انجام بدین.‏
مارو ببخشید بانوی من.‏
شما میتونید وقتی که برگشتیم،‏ به علت تمرد از دستورتون مارو تنبیه کنید.‏
ولی در حال حاظر ما اجازه نمیدیم که برید.‏
ـ سانگهی.‏ ـ قطعا یه مشکلی پیش اومده.‏
ما میریم به قصر تا فرمانده سئو رو ببینیم.‏
مراقب بانو باشین.‏
باشه، میدونیم.‏ نگران نباشین.‏
من یه خبری دارم!‏
ایشون مخفیانه با بازرس شیم وون تاک وارد قمارخونه شدن؟
بله سرورم.‏ به نظر میرسه که میخواستند چیزیو بفهمن.‏
و همش این نیست.‏
فرمانده گارد سلطنتی کارای عجیبی میکنه.‏
میدونم.‏ این موضوع براش جالبه.‏
اون وقتی پیشم اومد تقریبا نا امید به نظر میرسید.‏
در مورد چا چان سو،‏ برادر همسر چان چی؟
افرادمون اونو گم کردن.‏ اونقدر سریعه که تعقیب کردنش مشکله.‏
خوب مراقبش باشین.‏ یه چیزی اینجا هست.‏
همه از وقتی که این اتفاقات شروع شده عصبی هستن.‏
کی میخواین گروه شمشیرزنان رو از بین ببرین؟
ـ کی ما این کارو میکنیم؟ ـ بله؟
هنوز وقت مناسبش نرسیده.‏
ما میتونیم تعدادی شونو ازبین ببریم.‏
عالیجناب هیچ انتخابی ندارن جز این که با حزب جنوبی همراه بشن.‏
وقتی که حزب غربی هیچ کاری نمیتونه بکنه...‏
‏... و پایتخت در هرج و مرج غوطه وره.‏
اون وقت زمانشه.‏ زیاد دیر نمیشه.‏
پس جواب شما اینه؟ کار گروه شمشیرزنانه؟
اما شما حتی یه راه حل ندارین؟
پس منظورتون اینه که همتون میخواین برین به مخفیگاهتون؟
لطفا مارو ببخشید عالیجناب،‏ این چیزی نیست که ما گفتیم!‏
ما پیشنهاد دادیم که اول یه محل امن برای اشراف در نظر بگیریم...‏
دیگه کافبه!‏ زندگی اشراف تنها چیزی نیست که مهمه!‏
این اتفاقات همه رو تو پایتخت نگران کرده.‏
کسی تو جامعه و دولت ما جرات تکون خوردن نداره...‏
اشراف به قتل میرسن و شهروندان میترسن.‏
چطور میتونید به خودتون وزیر بگین وقتی که همتون از ترس به خودتون میلرزین؟
ـ لطفا مارو ببخشید، عالیجناب!‏ ـ لطفا مارو ببخشید، عالیجناب!‏
نقشه امروز به وسیله تیم یک و دو انجام خواهد شد.‏
ـ نباید شکست بخورید.‏ ـ بله، رئیس.‏
یکی ما رو تعقیب میکنه.‏
تو با من بیا.‏ بقیتون عقبتر بمونین.‏
بله، رئیس!‏
ـ کی هستی؟ ـ من اومدم رئیستونو ببینم.‏
چی؟
نمیخوام بهتون آسیبی بزنم.‏ اومدم رئیستونو ببینم.‏
ساکت شو!‏ بگیرینش!‏
ـ رئیس!‏ ـ همونجا وایستید، وگرنه رئیستونو میکشم.‏
نه، تو نمیتونی منو بکشی.‏
تو هیچ وقت نفهمیدی.‏
ممکنه اون سرباز باشه!‏ من با اون حرف میزنم!‏
صبر کنین...‏ یه لحظه صبر کنین.‏
برای چی؟ چرا شمشیرتو انداختی؟
شما ... شما کی هستین؟
چرا گروه شمشیرزنان رئیس رو تبدیل کردین...‏
‏... به این سازمان جنایتکار؟
رئیس...؟
رئیس!‏ ما باید...‏
تو چان سویی؟
این تویی...‏ این تویی، مگه نه؟
این منم، گادورا!‏
منو یادت نمیاد؟
منم، دوست دونگ یی، گادورا!‏
من باید برم.‏
باید بدونم که معنی علامتای دست چیه!‏
هرگز فکرشم نمیکردم که زنده باشی!‏
فکر میکردم همه مردن.‏
گادورا...!‏
نمیتونم باور کنم که الان با تو هستم!‏
چه اتفاقی افتاده؟ چی شد که تو رئیس شدی...؟
روزی رو که پدرم جلوی من کشته شد رو نمیتونستم فراموش کنم.‏
دیدم که همه کشته شدن.‏
به عنوان تنها باقیمونده احساس گناه میکردم.‏
از اون روز به بعد همیشه به انتقام فکر میکردم.‏
پدرم و عموهام و همه دوستام،
‏... مادرم و خواهرم وحتی دونگ یی!‏
میخواستم به خاطر همه اون مرگ ها انتقام بگیرم.‏
دونگ یی نمرده، گادورا.‏
بله؟
اون زندست.‏
وقتی که به پایتخت برگشتم،‏ نتونستم پیداش کنم!‏
فکر کردم که مرده!‏
نه، این اتفاق نیفتاده.‏ اون تو قصر زندگی میکنه، گادورا.‏
چی...؟
اون کجاست؟
حالا دونگ یی کجاست؟
برادر بزرگ!‏
چی... تو چی گفتی؟ دونگ یی همسر سلطنتی شده؟
درسته.‏ این اتفاقیه که افتاده.‏
همسر سلطنتی چان دونگ یی.‏
چی...؟
این نمیتونه...!‏ این امکان نداره!‏
چه قلطی کردی، گادورا؟
من نمیدونستم!‏ نمیدونستم که هدف دونگ ییه!‏
در باره چی صحبت میکنی؟ هدف چیه؟
گادورا!‏ گادورا!‏
اگه علامت های دست،‏
باید چیزی باشه که بتونیم بفهمیم.‏
پدر گفت که اعضای حزب جنوبی...‏
‏... میتونن پشت این قتلا باشن.‏
حزب جنوبی...‏ اونا چرا این کارو کردن؟
آخه چطور میتونه...؟ چطور؟
ـ بانو بونگ.‏ ـ نه، بانوی من!‏ لطفا برگردین داخل.‏
نه، من سعی ندارم جایی برم.‏ خوب دقت کن بانو بونگ.‏
ـ باید چیزی برام بیاری.‏ ـ بله؟
تو شهر پخش شید و کتابو پیدا کنین.‏ عجله کنین.‏
ـ بله.‏ ـ شب تاریکه.‏ مواظب دخترا باش.‏
بله، بانوی من.‏
ـ نگهبانا دارن میرن.‏ ـ این به ما کمک میکنه. بریم!‏
ـ دنبال چی میگردی؟ ـ نقشه برای نیمه شب بود.‏
نقشه در حال اجراست!‏
دونگ یی!‏
اونجا چی شده؟
چی شده؟ کی اونجاست؟
شما کی هستین؟
تو باید همسر امپراتور باشی.‏
ـ شما... شما کی...؟!‏ ـ بدرود.‏
مرگ بدون دردی خواهی داشت.‏
و در قسمت آینده...‏